Κηλεπίδεσμος: Μια πρόσκαιρη λύση για την κήλη που όχι μόνο δεν προσφέρει θεραπεία, αλλά μπορεί και να επιδεινώσει το πρόβλημα!

Τα τελευταία χρόνια έχει προταθεί μία πιο συντηρητική προσέγγιση για την αντιμετώπιση της κήλης, κατά την οποία υποστηρίζεται ότι η κήλη μπορεί να θεραπευτεί χωρίς χειρουργική αποκατάσταση, απλώς με τη μακροχρόνια χρήση μιας ζώνης, που ονομάζεται κηλεπίδεσμος.

Στην αγορά κυκλοφορούν διάφορα ανάλογα προϊόντα, τα οποία πωλούνται από φαρμακεία και καταστήματα ορθοπεδικών προϊόντων. Είναι δε πολλοί οι ασθενείς που τα εμπιστεύονται πιστεύοντας ότι θα λύσουν το πρόβλημά τους χωρίς να χρειαστεί να υποβληθούν στη «βάσανο» της χειρουργικής επέμβασης.

Το γεγονός ότι σε αρκετές περιπτώσεις η χρήση κάποιας ζώνης προσφέρει μια αίσθηση ανακούφισης σε κάποιους ασθενείς, συνηγορεί έτι περαιτέρω στην εδραίωση της αντίληψής τους ότι το χειρουργείο είναι περιττό.

Λύνει όμως ο κηλεπίδεσμος το πρόβλημα της κήλης;

Ο κηλεπίδεσμος μπορεί προσωρινά να προσφέρει ανακούφιση, διατηρώντας την κήλη (αυτό το ενδοκοιλιακό περιεχόμενο που προβάλλει προς τα έξω σαν «όγκος»), πίσω στη θέση της, δηλαδή πίσω από το κοιλιακό τοίχωμα, όπου θα έπρεπε κανονικά να βρίσκεται. Όμως η ζώνη αυτονόητα δεν μπορεί να κλείσει το άνοιγμα που έχει δημιουργηθεί στο τοίχωμα, αντιθέτως εξαιτίας ακριβώς αυτής της πρόσκαιρης ανακούφισης μπορεί και να το επιδεινώσει.

Πώς μπορεί να επιδεινώσει την κήλη ένας κηλεπίδεσμος;

Ο χρήση του κηλεπιδέσμου μπορεί να μετατρέψει μία ανατάξιμη κήλη σε μη ανατάξιμη, όπως μπορεί και να επιμηκύνει την ύπαρξη της κήλης (αφού ο ασθενής βολεύεται με τη «λύση» της ζώνης, αφήνοντας την κήλη να συνεχίσει να υπάρχει), γεγονός το οποίο αυξάνει τις πιθανότητες επιπλοκών, όπως μπορεί να είναι η περίσφιξη κήλης.

Γιατί η κήλη διορθώνεται μόνο χειρουργικά;

Η κήλη συνιστά ένα ανατομικό πρόβλημα. Το κοιλιακό μας τοίχωμα είναι υποχωρητικό σε κάποιο σημείο, με αποτέλεσμα να διασπάται και να ανοίγει, επιτρέποντας στο ενδοκοιλιακό περιεχόμενο να προεξέχει. Για να διορθωθεί αυτό το πρόβλημα απαιτείται επαναφορά του προβαλλόμενου ενδοκοιλιακού περιεχομένου στη σωστή ανατομική του θέση και κλείσιμο του ανοίγματος που έχει δημιουργηθεί στο κοιλιακό τοίχωμα.

Αυτό μπορεί να γίνει μόνο χειρουργικά, και ακόμη καλύτερα λαπαροσκοπικά, και φυσικά με την τοποθέτηση πλέγματος στο σημείο, ώστε να μην ξαναδημιουργηθεί άνοιγμα στο ασθενές και υποχωρητικό κοιλιακό τοίχωμα.

Κανένας άλλος τύπος αγωγής (φάρμακα, ζώνη, φυσικοθεραπεία κ.ά) δεν μπορεί να προσφέρει θεραπεία της κήλης.

Κατηγορίες: Blog

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *