Λαπαροσκοπική Χειρουργική Κήλης

διαφραγματοκήλη θεραπεία

Η διαφραγματοκήλη διαφέρει ελαφρώς από τα άλλα είδη κήλης καθώς είναι αδυναμία/υποχωρητικότητα ή διάκενο στο διάφραγμα, τον μυ που χωρίζει τη θωρακική κοιλότητα από την κοιλιακή κοιλότητα. Οι κήλες αυτές προκαλούν παλινδρόμηση οξέος από το στομάχι στον οισοφάγο, δημιουργώντας καούρα, πόνο και διάβρωση του οισοφάγου.

Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Ως γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ) ορίζεται η παλινδρόμηση γαστρικού περιεχομένου στον οισοφάγο. Η παλινδρόμηση αυτή έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση οισοφαγίτιδας. Βασικά συμπτώματα της ΓΟΠ είναι η καούρα και το σφίξιμο στο στομάχι. Άλλα συμπτώματα είναι οι εμετοί, η δυσκολία στην κατάποση, ο χρόνιος βήχας και το άσθμα. Τα συμπτώματα αυτά απαιτούν άμεση αντιμετώπιση καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να προκληθεί βλάβη στον οισοφάγο.

Ο οισοφάγος είναι ο σωλήνας μέσω του οποίου ταξιδεύει η τροφή από το στόμα στο στομάχι. Στο χαμηλότερο τμήμα του οισοφάγου υπάρχει ένας μικρός μυώδης δακτύλιος, ο Κατώτερος Οισοφαγικός Σφιγκτήρας (ΚΟΣ). Ο σφιγκτήρας αυτός ενεργεί ως μία μονόδρομη βαλβίδα, επιτρέποντας την είσοδο της τροφής στο στομάχι. Αμέσως μετά την κατάποση της τροφής, ο ΚΟΣ πρέπει να κλείνει για να αποτραπεί η παλινδρόμηση των υγρών του στομάχου, τα οποία έχουν υψηλή περιεκτικότητα οξέων.

Η ΓΟΠ εμφανίζεται όταν αυτός ο δακτύλιος δεν λειτουργεί σωστά επιτρέποντας στα οξέα του στομάχου να κυλήσουν προς τα πίσω και να κάψουν το κατώτερο τμήμα του οισοφάγου. Πρόκειται για τη δεύτερη πιο συνηθισμένη νόσο του πεπτικού μας συστήματος μετά το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και εμφανίζεται σε ίσο ποσοστό μεταξύ ανδρών και γυναικών.

Θεραπεία της ΓΟΠ

Η θεραπεία της ΓΟΠ συνίσταται ουσιαστικά στην υποχώρηση των συμπτωμάτων. Η θεραπεία γίνεται με τη χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής αλλά και με αλλαγές στον τρόπο ζωής. Τέτοιες αλλαγές είναι:

  • Κατανάλωση μικρών γευμάτων
  • Αποφυγή κάποιων τροφών (κρεμμύδι, σκόρδο, χυμοί εσπεριδοειδών, τηγανητά, λιπαρά, γλυκά, πικάντικα φαγητά κ.α)
  • Μείωση κατανάλωσης καφέ, τσαγιού, αναψυκτικών και αλκοόλ
  • Διακοπή καπνίσματος
  • Αντιμετώπιση παχυσαρκίας
  • Αποφυγή κατανάλωσης φαγητού αργά το βράδυ
  • Αποφυγή κατάκλισης για 2-3 ώρες μετά το γεύμα
  • Ανύψωση της κεφαλής με μαξιλάρι 20-30 εκατοστών κατά τη διάρκεια του ύπνου
  • Αποφυγή επικύψεων και άρσης βαρέων αντικειμένων

Αρκετές φορές τα συμπτώματα της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης ενδέχεται να οφείλονται στην ύπαρξη διαφραγματοκήλης, οπότε σε αυτή την περίπτωση, η αντιμετώπιση των συμπτωμάτων πρέπει να είναι διαφορετική.

Διαφραγματοκήλη

Το διάφραγμα είναι ένας λεπτός αλλά πανίσχυρος θολωτός μυς, ο οποίος χωρίζει το σώμα σε δύο διαμερίσματα: τον θώρακα και την κοιλιά. Η θωρακική κοιλότητα επικοινωνεί με την υπόλοιπη κοιλιά μέσα από ένα άνοιγμα (τρήμα) που υπάρχει στο μέσον περίπου του διαφράγματος, δια μέσω του οποίου ο οισοφάγος ενώνεται με την κοιλιά. Επιπλέον, το διάφραγμα αποτελεί τον σημαντικότερο μυ της αναπνοής.

Όταν για κάποιο λόγο υπάρξει χαλαρότητα ή ανατομική ανωμαλία, κατά την οποία οι διαστάσεις του ανοίγματος στο διάφραγμα μεγαλώσουν, επιτρέπεται η παλίνδρομη μετατόπιση του στομάχου στον θώρακα, οπότε μιλάμε για διαφραγματοκήλη. Υπάρχουν 3 τύποι διαφραγματοκήλης:

Ολισθαίνουσα διαφραγματοκήλη: είναι η πιο συνηθισμένη μορφή διαφραγματοκήλης και δημιουργείται όταν το επάνω μέρος του στομάχου ολισθαίνει μέσα στον θώρακα. Σε αυτή τη μορφή, η διαφραγματοκήλη παρουσιάζει παρόμοια συμπτώματα με αυτά της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης.

Παραοισοφαγική διαφραγματοκήλη: είναι ο λιγότερο συνηθισμένος τύπος, αλλά αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να προκαλέσει σοβαρές βλάβες στην κορυφή του στομάχου. Προκαλείται από είσοδο τμήματος του στομάχου (συνήθως πρόκειται για τον θόλο), στο θώρακα, παράλληλα όμως προς τον οισοφάγο. Με αυτό τον τρόπο δημιουργείται ένας θύλακας. Τα συμπτώματα της παραοισοφαγικής διαφραγματοκήλης είναι πόνος στην περιοχή και δυσπεψία, ενώ δεν υπάρχουν συμπτώματα παρόμοια με αυτά της ΓΟΠ.

Μικτή διαφραγματοκήλη: πρόκειται για συνδυασμό των δύο παραπάνω τύπων. Οι μικτές διαφραγματοκήλες έχουν μεγαλύτερο μέγεθος και τα συμπτώματα που προκαλούν είναι πιο έντονα. Τα δε συμπτώματα είναι συνδυασμός των συμπτωμάτων των δύο παραπάνω τύπων κήλης του διαφράγματος.

Αίτια και Παράγοντες Κινδύνου

Η διαφραγματοκήλη οφείλεται στην αδυναμία των μυών στο άνοιγμα του διαφράγματος, με αποτέλεσμα το περιεχόμενο της κοιλιάς να προωθείται προς τον θώρακα. Η αιτία που προκαλεί αυτή την αδυναμία μάς είναι άγνωστη. Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένες ενδείξεις οι οποίες καθορίζουν παράγοντες κινδύνου στην εμφάνιση διαφραγματοκήλης.

Εκτός από εκείνους τους ανθρώπους, των οποίων το οισοφαγικό τρήμα έχει μεγαλύτερες διαστάσεις από το φυσιολογικό, από τη γέννησή τους, επίφοβοι για εμφάνιση διαφραγματοκήλης είναι:

  • Οι άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας (άνω των 50)
  • Οι παχύσαρκοι
  • Οι καπνιστές
  • Όσοι πάσχουν από χρόνιο βήχα ή δυσκοιλιότητα
  • Όσοι υφίστανται ενδοκοιλιακή πίεση εξαιτίας της εργασίας τους

Θεραπεία Διαφραγματοκήλης

Κάποιες φορές η διαφραγματοκήλη δεν προκαλεί συμπτώματα. Όταν η συμπτωματολογία είναι ήπια, οι αλλαγές στον τρόπο ζωής (όπως περιγράφηκαν πιο πάνω για τη ΓΟΠ) και η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής ενδέχεται να αποδειχθούν επαρκείς για την καταπολέμησή τους. Όταν όμως τα συμπτώματα δεν υποχωρούν ή υπάρχουν επιπλοκές που απαιτούν επείγουσα αντιμετώπιση, τότε η χειρουργική θεραπεία είναι μονόδρομος.

Η χειρουργική επέμβαση για τη θεραπεία της Γαστρο-Οισοφαγικής Παλινδρόμησης είναι πολύ αποτελεσματική. Ωστόσο, μέχρι πρόσφατα, η επέμβαση απαιτούσε μία μεγάλη τομή στην κοιλιά και συνοδευόταν από αρκετό μετεγχειρητικό πόνο και μία περίοδο ανάρρωσης που ενδεχομένως να έφτανε και τους 2 μήνες. Αυτό έχει αλλάξει με τη χρήση της λαπαροσκοπικής τεχνικής.

Πλέον, η διόρθωση της διαφραγματοκήλης γίνεται λαπαροσκοπικά με τη δημιουργία μιας βαλβίδας μεταξύ οισοφάγου και στομάχου, η οποία εμποδίζει το περιεχόμενο του στομάχου να γυρίσει στον οισοφάγο. Εάν το άνοιγμα στο διάφραγμα είναι μεγάλο, τότε μπαλώνεται με πλέγμα για ακόμη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα.

Η διάρκεια του χειρουργείου δεν υπερβαίνει τη μία ώρα, η απαιτούμενη νοσηλεία δεν υπερβαίνει τις 48 ώρες, ενώ ο ασθενής επιστρέφει στις δραστηριότητές του σε διάστημα μίας εβδομάδας. Μετά το χειρουργείο δεν παρουσιάζονται επιπλοκές και στην περίπτωση που υπάρχει ήπιος πόνος αντιμετωπίζεται με απλά αναλγητικά χάπια.